ข้อความ
เป็นผู้หญิง ในโลกของความฝัน ...ใช้ชีวิตอยู่ทุกวันด้วยความหวั่นไหว จมปรักอยู่กับความเพ้อฝันของหัวใจ ร้าวไหว . . . เมื่ออยู่ในโลกความจริง เป็นผู้หญิงที่อ่อนแอนัก แต่ใจยังแน่นหนักในความรักยิ่ง เพ้อหาใครสักคน . . . ที่เขารักจริง แต่กลับได้พบเจอเพียง . . . การหยุดนิ่งของใจ เสาะหาคนของความฝัน . . .แต่ . . . ต้องพบกับความเงียบงันหวั่นไหว ความฝัน . .กับ . . ความจริงต่างกันเพียงใด เพิ่งรู้สึกและเข้าใจวันนี้เอง . . .
เป็นผู้หญิง ในโลกของความฝัน
...ใช้ชีวิตอยู่ทุกวันด้วยความหวั่นไหว
จมปรักอยู่กับความเพ้อฝันของหัวใจ
ร้าวไหว . . . เมื่ออยู่ในโลกความจริง
เป็นผู้หญิงที่อ่อนแอนัก แต่ใจยังแน่นหนักในความรักยิ่ง
เพ้อหาใครสักคน . . . ที่เขารักจริง แต่กลับได้พบเจอเพียง . . . การหยุดนิ่งของใจ
เสาะหาคนของความฝัน . . .แต่ . . . ต้องพบกับความเงียบงันหวั่นไหว
ความฝัน . .กับ . . ความจริงต่างกันเพียงใด เพิ่งรู้สึกและเข้าใจวันนี้เอง . . .
มีคนๆ นึงนั่งเหงา…เขาคนนั้นจะรู้บ้างไหม ว่าคนเหงาคนนี้แอบห่วงใย…เธอคนไกลคงไม่รับรู้เลย นั่งอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวจิต...เธอคงคิดว่าฉันเฉยๆ เธอคงคิดว่าฉันไม่รู้อะไรเลย…คิดว่าไม่เคยรู้เลยสิคนดี จริงๆ น่ะรู้อยู่เต็มอก…ว่าเธอไม่รัก แต่ที่แกล้งทำเป็นไม่รู้นะคนดี เพราะว่าฉันคนนี้ไม่อยากเสียเธอไป ในโลกของคนเหงา...คนอย่างเขาคงไม่สนใจ ฉันจึงทำเป็นไม่รับรู้อะไร...ให้เขาพาเธอจากไปแต่โดยดี ในโลกของคนเหงา...เธอและเขาไปจากฉัน ไปมีความสุข...ไปรักกัน โลกคนเหงา...อย่างฉันจึงมืดมน ในโลกของคนเหงา…วานเธอช่วยบอกเขาแทนฉัน ว่าพาเธอไปแล้วช่วยรักและดูแลเธอดีๆ แล้วกัน
อย่าให้คนที่โดนทิ้งอย่างฉัน...ต้องเห็นเธอเสียใจ