มีคนๆ นึงนั่งเหงา…เขาคนนั้นจะรู้บ้างไหม ว่าคนเหงาคนนี้แอบห่วงใย…เธอคนไกลคงไม่รับรู้เลย นั่งอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวจิต...เธอคงคิดว่าฉันเฉยๆ เธอคงคิดว่าฉันไม่รู้อะไรเลย…คิดว่าไม่เคยรู้เลยสิคนดี จริงๆ น่ะรู้อยู่เต็มอก…ว่าเธอไม่รัก แต่ที่แกล้งทำเป็นไม่รู้นะคนดี เพราะว่าฉันคนนี้ไม่อยากเสียเธอไป ในโลกของคนเหงา...คนอย่างเขาคงไม่สนใจ ฉันจึงทำเป็นไม่รับรู้อะไร...ให้เขาพาเธอจากไปแต่โดยดี ในโลกของคนเหงา...เธอและเขาไปจากฉัน ไปมีความสุข...ไปรักกัน โลกคนเหงา...อย่างฉันจึงมืดมน ในโลกของคนเหงา…วานเธอช่วยบอกเขาแทนฉัน ว่าพาเธอไปแล้วช่วยรักและดูแลเธอดีๆ แล้วกัน

อย่าให้คนที่โดนทิ้งอย่างฉัน...ต้องเห็นเธอเสียใจ